~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
...................................... style="color:#663333;">* ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΑΤΡΙΚΟ ΚΟΣΜΟ
................................................. * Σελίδες της εφημερίδας "Αρκαδικό Βήμα" - επικοινωνία email: kepeme@gmail.com *
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Το κεφάλι της θεάς Υγείας. Με την ελαφρά κλίση και στροφή του κεφαλιού προς τα αριστερά, τα τραβηγμένα προς τα πάνω και δεμένα χαλαρά στην κορυφή του κρανίου μαλλιά της, τα καλοσχεδιασμένα μάτια της και το δαντελωτό στόμα θεωρείται η ιδανική απόδοση της γυναικείας ομορφιάς. Βρέθηκε στο ναό της Αλέας Αθηνάς στην Τεγέα και αποδίδεται στο γλύπτη Σκόπα. Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών.

ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ

ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
..................................................... Ιστοσελίδα με καθημερινή ενημέρωση για τον πολίτη ..............................................................

Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού

Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού
Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού - Διεύθυνση Ελληνικό 167 77 Τηλέφωνο:210-9631.950 Ώρες: Ανοιχτά · 10:00 π.μ. - 8:00 μ.μ.

Πέμπτη, 14 Δεκεμβρίου 2017

Το δημόσιο γενικό νοσοκομείο ΚΑΤ παίρνει άριστα για την άψογη λειτουργία και την επάρκεια ιατρικού προσωπικού καθώς και του νοσηλευτικού προσωπικού και των υπόλοιπων




ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ ΣΤΟ ΙΑΤΡΙΚΟ & ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΤΟΥ ΚΑΤ

Το δημόσιο γενικό νοσοκομείο ΚΑΤ παίρνει άριστα για την άψογη λειτουργία και την επάρκεια ιατρικού προσωπικού καθώς και του νοσηλευτικού προσωπικού και των υπόλοιπων. Οι γιατροί ξέρουν πολύ καλά τι κάνουν και φέρονται με ανθρωπιά στους ασθενείς, εξηγούν αναλυτικά την κατάσταση τους και οι νοσηλευτές εμφανίζονται ταχύτατα μόλις χτυπήσεις το κουδούνι αφού έχουν ρωτήσει από το μικρόφωνο τι χρειάζεσαι, η δε καθαριότητα και η αλλαγή κλινοσκεπασμάτων εξαιρετική.

Και όλα αυτά που έζησα ένα μήνα χωρίς ποτέ να υπονοηθεί κάποιο οικονομικό αντάλλαγμα από κανένα. Είχα την τύχη να βρεθώ στην Θωρακοχειρουργική κλινική και στην συνέχεια αφού θεραπεύτηκα για πνευμονοθώρακα από τον Κύριο Γακίδη σε μια βδομάδα, μεταφέρθηκα στην Μικροχειρουργική κλινική για την επέμβαση στην εξαρθρωμένη κλείδα με κάταγμα. 
Εκεί ανέλαβε ο Κύριος Φανδρίδης ο οποίος με χειρούργησε με μαεστρία αντάξια του Φειδία.
Και μη ξεχνάμε ότι είναι υποστελεχωμένο όπως όλα και μισθούς αστείους για αυτό που προσφέρουν στον ταλαιπωρημένο Έλληνα πολίτη., 
Ένα μεγάλο μπράβο στη διοίκηση και διαχείριση προσωπικό.
Από μένα ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ...

Δευτέρα, 11 Δεκεμβρίου 2017

Η γιατρός Μαρία Θέμελη "Γυναίκα της Χρονιάς 2017" για την Ολλανδία!

Πρωτοπόρος στον τομέα της ανοσοθεραπείας για τη θεραπεία του καρκίνου

Η Μαρία Θέμελη, κόρη του Παναγιώτη Θέμελη και της Χαράς Μιχαλοπουλου, είναι πρωτοπόρος στον τομέα της ανοσοθεραπείας για τη θεραπεία του καρκίνου. Ως ερευνητής πρώτα στο Memorial Sloan Kettering Cancer Center της Νέας Υόρκης και τώρα στο VUmc Amsterdam (Free University of Amsterdam Medical Center), ανέπτυξε μια μέθοδο για την παραγωγή λεμφοκυττάρων για την καταπολέμηση του καρκίνου χρησιμοποιώντας ως πηγή πολυδύναμα βλαστικά κύτταρα. Για αυτή την έρευνα βραβεύτηκε στο Διαγωνισμό που διοργανώνει το περιοδικό VIVA στην Ολλανδία στην κατηγορία «Έξυπνα Κεφάλια».
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πάτρα. Αποφοίτησε πρώτη από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Πατρών, και στη συνέχεια εκπόνησε διδακτορική διατριβή στον τομέα της μεταμόσχευσης αιμοποιητικών κυττάρων με επιβλέποντα τον καθηγητή Αλέξανδρο Σπυριδωνίδη. 

Αργότερα, μετακόμισε για μεταδιδακτορική εκπαίδευση στο Κέντρο Καρκίνου Memorial Sloan Kettering στη Νέα Υόρκη για να εργαστεί στο εργαστήριο του Dr. Michel Sadelain... Στο εργαστήριό του εκπαιδεύτηκε σε βάθος στον σχεδιασμό, την ανάπτυξη, την κατασκευή και τις κλινικές εφαρμογές της ανοσοθεραπειας με λεμφοκύτταρα, των λεγομένων κυττάρων CAR-T. Η δουλειά της οδήγησε σε ανακαλύψεις υψηλού αντίκτυπου στον τομέα της ανοσοθεραπείας με κύτταρα CAR-T. Περιέγραψε για πρώτη φορά τη χρήση των πολυδύναμων βλαστικών κυττάρων ως πηγή για τη δημιουργία στο εργαστήριο κυττάρων CAR-T με αντικαρκινική δράση. Η μέθοδος αυτή έχει κατοχυρωθεί με πατέντα.
Για την έρευνα της έχει λάβει πολλές διακρίσεις όπως η υποτροφία Druckenmiller από το New York Stem Cell Foundation Το 2015 έλαβε μια υποτροφία Marie Curie από την Ευρωπαϊκή Ένωση και επέστρεψε στην Ευρώπη, στο τμήμα αιματολογίας στο VUmc Cancer Center του Άμστερνταμ, όπου πήρε πρόσφατα θέση επίκουρου καθηγητή. Στην ομάδα VUmc η ομάδα της έχει αναπτύξει και προκλητικά αξιολόγησει τη χρήση των CAR-T για τη θεραπεία του πολλαπλού μυελώματος. Συνεχίζει επίσης να βελτιώνει τη χρήση των πολυδύναμων κυττάρων ως απεριόριστη πηγή θεραπευτικών κυττάρων CAR-T με στόχο την ευρύτερη εφαρμογή, προσβασιμότητα και αποτελεσματικότητα της μεθόδου.

____________

Κυριακή, 10 Δεκεμβρίου 2017

Οι ήρωες των δημόσιων νοσοκομείων (γιατροί, νοσηλευτές και το υπόλοιπο προσωπικό) όσο και να προσπαθούν δεν γίνεται να καλύψουν τα κενά και την απαράδεκτη κατάσταση στο σύστημα Υγείας.



ΝΑ χτυπηθεί το «παρακράτος» που κρύβει τα σεντόνια από τους ασθενείς στα νοσοκομεία!... // (Συντριπτική απάντηση στον αναπληρωτή Υπουργό Υγείας Πολάκη)


Του Γεράσιμου Χολέβα // Στον "Ημεροδρόμο"

Ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας, ο κύριος Παύλος Πολάκης, έκανε μια καταγγελία μέσα από τη σελίδα του στο facebook. Mε λίγα λόγια περιέγραψε ότι στο Σισμανόγλειο υπάρχουν σεντόνια στο νοσοκομείο, αλλά ορισμένοι δεν τα δίνουν στους ασθενείς για να χτυπηθεί η κυβέρνηση. Μάλιστα, έγραψε για «παρακράτος με χιλιάδες πλοκάμια».
Δημοσιεύουμε ολόκληρη την ανάρτηση του αναπληρωτή υπουργού Υγείας με όσα καταγγέλλει με μια πρώτη σημείωση: Συζητάμε το 2017 για το εάν υπάρχουν σεντόνια στα νοσοκομεία.
Την ανάρτηση του, μπορείτε να βρείτε εδώ:

Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, ειδικά όταν πρόκειται για την υγεία και την περίθαλψη ενός λαού που τον έχουν ρημάξει, οπότε θα είμαστε συγκεκριμένοι.
Πρώτα, ένα απλό ερώτημα πρώτα:
Τώρα ανακάλυψε ο κύριος Πολάκης πως δεν υπάρχουν (ή δεν δίνουν σύμφωνα με τον ίδιο) σεντόνια στα νοσοκομεία;
Δεν χρειάζεται και μεγάλη έρευνα για να αντιληφθεί κανείς τι συμβαίνει με τις ελλείψεις στα νοσοκομεία. Αρκεί να έχει νοσηλευθεί ένας δικός του άνθρωπος. Όσο για τα σεντόνια (το ξαναγράφουμε: συζητάμε για τα σεντόνια στα νοσοκομεία το 2017!) φτάνει μόνο να ρωτήσει κι άλλους συνεργάτες του, που έχουν πάει σε νοσοκομεία να δούνε ασθενείς.
Εμείς, πάντως, μπορούμε να καταγράψουμε ένα πρόσφατο περιστατικό από άλλο νοσοκομείο. Δεν γνωρίζουμε εάν κι εκεί κρύβουν τα σεντόνια, για να χτυπηθεί η κυβέρνηση.
Συγκεκριμένα, στο νοσοκομείο «Ερυθρός Σταυρός», στην Αθήνα, ασθενής μετά τα επείγοντα μεταφέρθηκε σε θάλαμο. Εκεί – στην αρχή – βρήκε σεντόνια, αλλά δεν βρήκε μαξιλαροθήκη, κάτι που καλύφθηκε με πρόχειρο τρόπο από τους συγγενείς. Τα σεντόνια, μέχρι να γίνει η επέμβαση (τέσσερις μέρες μετά) δεν είχαν αλλάξει.
Μετά την επέμβαση μεταφέρθηκε σε άλλο θάλαμο όπου βρήκε σεντόνια. Δυστυχώς, στη συνέχεια, ήταν απαραίτητο να αλλάξουν. Οι οικείοι απευθύνθηκαν αρμοδίως, όπου η απάντηση ήταν πως θα γίνει προσπάθεια να βρεθούν. Μετά από ένταση, διότι το θέμα ήταν επείγον για τον ασθενή (τι καθόμαστε και περιγράφουμε για να περιγράψουμε τα αυταπόδεικτα), βρέθηκαν σεντόνια. Το νοσηλευτικό προσωπικό απευθύνθηκε στους οικείους, λέγοντας: Νομίζετε ότι έχουμε σεντόνια και σας τα κρύβουμε;…
Για το συγκεκριμένο περιστατικό να σημειωθεί πως τα σεντόνια στα κρεβάτια έπαιζαν και ρόλο μαξιλαροθήκης…Το σεντόνι κάλυπτε από πάνω το μαξιλάρι μαζί με το στρώμα του κρεβατιού… Όσο για πετσέτες (ως γιατρός καταλαβαίνει πως τις χρειάζεται ένας ασθενής στο νοσοκομείο) δεν υπήρχαν.
Για να τελειώνουμε με το πρόβλημα με τα σεντόνια (το 2017 επαναλαμβάνουμε ξανά και ξανά!):
Ο κύριος Πολάκης, ως αναπληρωτής υπουργός Υγείας, ας βρει άκρη με τους υπονομευτές της κυβέρνησης που κρύβουν τα σεντόνια. Ας το λύσει. Είναι προκλητικό (και φαιδρό) ένας αναπληρωτής υπουργός Υγείας να κάνει facebookικές καταγγελίες και ΑΠΛΑ να μην λύνει το θέμα.
Δεν έχουμε λόγο να αμφισβητήσουμε την καταγγελία του για «παρακράτος με χιλιάδες πλοκάμια» που κρύβει σεντόνια στα νοσοκομείο. Ακόμα κι έτσι να είναι ΑΠΛΑ ας το λύσει! Εκτός αν θεωρεί πως είναι λύση για τον κάθε ασθενή, που αναγκάζεται να φέρνει σεντόνια από το σπίτι του, να διαβάζει την καταγγελία του και να νιώθει καλύτερα!
Θα …αποκαλύψουμε και κάτι άλλο στον κύριο Πολάκη, αλλά και τους προκατόχους του στο υπουργείο, τον Αδ. Γεωργιάδη, τον Μ. Βορίδη και όλους τους υπόλοιπους που έφεραν – ως εκπρόσωποι των κυβερνήσεων τους – την δημόσια Υγεία μέχρι εδώ.
Στο νοσοκομείο «Σωτηρία» σε θαλάμους με πέντε κι έξι κρεβάτια δεν υπάρχει ούτε ένα παραβάν μεταξύ των ασθενών, με ό,τι αυτό σημαίνει για τις βαριές περιπτώσεις και τους ασθενείς που βρίσκονται στα υπόλοιπα κρεβάτια. Δεν ξέρουμε αν θεωρεί ο κ. Πολάκης πως τα παραβάν είναι πολυτέλεια (, αλλά αν κι εκεί είναι θέμα του «παρακράτους με τα χιλιάδες πλοκάμια» ας το λύσει κι αυτό με τις απαραίτητες διαδικασίες.
Κι ας πούμε, λοιπόν, πως για τα σεντόνια φταίει το «παρακράτος με χιλιάδες πλοκάμια»… Υπάρχουν και πολλά άλλα στην Υγεία για τα οποία ευθύνεται το επίσημο κράτος (για το «παρακράτος» δεν ξέρουμε) της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, τα τελευταία χρόνια. Ας δούμε ορισμένα στοιχεία που περιγράφουν την κατάσταση.
Σύμφωνα με πανελλαδική έρευνα HELLAS HEALTH VII (δείτε εδώ: 
http://www.imerodromos.gr/adra-plironoun-gia-tin-ygeia-tou…/) (η οποία έγινε τον Μάιο του 2017 σε αντιπροσωπευτικό δείγμα του ενήλικου ελληνικού πληθυσμού, σε συνεργασία με την Metron Analysis και το Κέντρο Μελετών Υπηρεσιών Υγείας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών):
-- κατά μέσον όρο, κάθε πολίτης δίνει από τον δικό του προϋπολογισμό στη διάρκεια του έτους 300 ευρώ για ιατρικές επισκέψεις, οδοντιατρική φροντίδα και διαγνωστικές εξετάσεις.
-- για καθαρά οικονομικούς λόγους, τουλάχιστον ένας στους δέκα Έλληνες στερείται την αναγκαία ιατρική φροντίδα.
-- οκτώ στους δέκα πολίτες δίνουν από την τσέπη τους 50 ευρώ μηνιαίως για φάρμακα.
-- δαπανώνται ετησίως τουλάχιστον 170 ευρώ σε γιατρούς, 50 ευρώ σε διαγνωστικές εξετάσεις και 75 ευρώ σε οδοντιάτρους.
Κι ενώ συμβαίνουν όλα αυτά ο προϋπολογισμός που κατατέθηκε στη Βουλή προβλέπει περικοπές και προβλέπονται ακόμα πιο δραματικές καταστάσεις.
Χαρακτηριστικά είναι όσα δήλωσε πρόσφατα ο αντιπρόεδρος της Ένωσης Ιατρών Νοσοκομείων Αθηνών Πειραιώς (ΕΙΝΑΠ) και πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων του «Ευαγγελισμού», Ηλίας Σιώρας 
-- Η κρατική επιχορήγηση του ΕΟΠΥΥ για το 2018 μειώνεται σε 100 εκατομμύρια ευρώ έναντι 314 εκατομμυρίων το 2017 (και 502 εκατομμύρια ευρώ το 2016). Πρόκειται για μείωση κατά 68,15%, τη στιγμή που η κυβέρνηση βαυκαλίζεται ότι οργανώνει την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, εξαγγέλλοντας πιλοτικά τις Τοπικές Μονάδες Υγείας (ΤΟΜΥ).Ο ΕΟΠΥΥ, μάλιστα, έχει χρέη προς τρίτους (παρόχους και ασφαλισμένους) 910 εκατομμυρίων ευρώ (Σεπτέμβριος 2017). Δηλαδή, η κρατική επιχορήγηση είναι μόλις το ένα ένατο των χρεών του.
-- Η επιχορήγηση για τα δημόσια νοσοκομεία είναι 930 εκατομμύρια ευρώ, έναντι 1.303 εκατομμυρίων το 2017 (και 1.321 εκατομμυρίων ευρώ το 2016). Πρόκειται για μείωση 373 εκατομμυρίων ευρώ ή 28,62%.
-- Επίσης, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων Υγείας για το 2018 θα είναι 35 εκατομμύρια ευρώ (εκ των οποίων τα 20 εκατομμύρια είναι εθνικοί πόροι) έναντι 64 εκατομμυρίων για το 2017 (εκ των οποίων μόνο 4 εκατομμύρια ήταν εθνικοί πόροι). Πρόκειται για μείωση 45,31%.
-- Οι εφημερίες είναι αυξημένες κατά 11 εκατομμύρια ευρώ (343 εκατομμύρια, έναντι 332 το 2017).
Πάμε να δούμε και ορισμένα στοιχεία που καταγράφει σε πρόσφατη έκθεση 20 σελίδων η (αγαπημένη των «αριστερών» και δεξιών κυβερνώντων) Κομισιόν (ολόκληρη η έκθεση εδώ http://www.imerodromos.gr/…/uploa…/2017/12/chp_gr_greece.pdf) για τα μνημονιακά χρόνια στην Υγεία. Στην έκθεση σημειώνεται πως «τα δεδομένα και οι πληροφορίες που περιέχουν τα προφίλ χώρας βασίζονται κυρίως σε εθνικά επίσημα στατιστικά στοιχεία που παρασχέθηκαν στην Eurostat και στον ΟΟΣΑ, τα οποία επικυρώθηκαν τον Ιούνιο του 2017, ώστε να διασφαλιστεί το υψηλότερο δυνατό επίπεδο συγκρισιμότητας των δεδομένων».
-- Η κατά κεφαλή δαπάνη μειώθηκε από 2.287 ευρώ το 2009 σε 1.650 ευρώ το 2015, μείωση ύψους 28%. Οι δημόσιες δαπάνες αντιστοιχούν στο 5% του ΑΕΠ σε σχέση με το 7,2% που είναι ο μέσος όρος στην Ε.Ε. Αντιπροσωπεύουν μόνο το 59% των συνολικών δαπανών για την υγεία.
-- Η μη ικανοποιούμενη ανάγκη για ιατρική περίθαλψη λόγω κόστους, απόστασης ή χρόνου αναμονής τριπλασιάστηκε κατά την τελευταία δεκαετία και είναι πλέον η δεύτερη υψηλότερη στην Ε.Ε. (12,3% έναντι 3,3% του μέσου όρου της Ε.Ε.).
-- Επίσης, το ποσοστό του πληθυσμού που αναφέρει μη ικανοποιούμενες ανάγκες υγειονομικής περίθαλψης λόγω υψηλού κόστους υπερδιπλασιάστηκε μεταξύ 2010 και 2015 (από 4,2% σε 10,9%).
-- Στα φτωχότερα στρώματα έφτασε στο 17,4%.
-- Η Ελλάδα εμφανίζει από τα υψηλότερα επίπεδα ιδιωτικών δαπανών για την υγεία στην Ε.Ε. Επίσης, όπως σημειώνεται,στην πραγματικότητα το υψηλότερο μερίδιο των δαπανών των νοικοκυριών για την υγεία συνιστούν οι άμεσες πληρωμές των ασθενών και όχι η συμμετοχή των ασφαλισμένων στο κόστος των παρεχόμενων υπηρεσιών.
Τα στοιχεία είναι γνωστά. Τα γνωρίζουν και στο υπουργείο Υγείας και γνωρίζουν και ακόμα περισσότερα. Δυστυχώς, ειδικά στο θέμα της υγείας, τα στοιχεία «πολλαπλασιάζονται» σε ταλαιπωρία και απάνθρωπες συνθήκες από την ίδια την εμπειρία.
Είμαστε βέβαιοι, άλλωστε, πως ο ασθενής και οι οικείοι του, όταν πρέπει να ψάξουν να βρούνε σεντόνια (σεντόνια, όχι κάποιο ειδικό ιατρικό μηχάνημα!) ξέρουν καλά τι τραβάνε. Δεν χρειάζονται κανέναν Πολάκη και κανένα στοιχείο για τους το επιβεβαιώσει. Έχουν να ασχοληθούν με το πρόβλημα υγείας τους και σε πολλές περιπτώσεις με την ίδια τους τη ζωή.
Οι ήρωες των δημόσιων νοσοκομείων (γιατροί, νοσηλευτές και το υπόλοιπο προσωπικό) όσο και να προσπαθούν δεν γίνεται να καλύψουν τα κενά και την απαράδεκτη κατάσταση στο σύστημα Υγείας. Εξαντλούνται και δίνουν καθημερινή μάχη παρά την εξάντληση. Δεν ξέρουμε πόσοι απ’ αυτούς έχουν κουράγια να κρύβουν σεντόνια για να χτυπήσουν την κυβέρνηση. Αν, όμως, υπάρχουν τέτοιοι (από το ιατρικό ή το διοικητικό προσωπικό) ας τους ανακαλύψει ο κύριος Πολάκης, για να μπορέσουν τουλάχιστον οι ασθενείς να έχουν σεντόνια και μαξιλαροθήκες! Το 2017! 

Σάββατο, 25 Νοεμβρίου 2017

Η 5η Επιστημονικη Ημεριδα του Τμηματος Παιδιατρικης Αιματολογιας -Ογκολογιας, του Γενικου Νοσοκομειου Παιδων ''η Αγια Σοφια''

ΑΘΗΝΑ


Ολοκληρωθηκε με μεγαλη επιτυχια η 5η Επιστημονικη Ημεριδα του Τμηματος Παιδιατρικης Αιματολογιας -Ογκολογιας, του Γενικου Νοσοκομειου Παιδων ''η Αγια Σοφια'' χθες στο ξενοδοχειο King George Palace. Για μας τους Ομιλητες η σημερινη μερα ειναι μερα χαλαρωσης μετα την χθεσινη κουραστικη αλλα πολυ αποδοτικη ημεριδα σε ερευνητικα και επιστημονικα ευρηματα.
Περισσοτερες πληροφοριες την ιστοσελιδα www.tao-agiasophia.gr.
Καλη Κυριακη σε ολους.


Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017

Σημαντική παρουσίαση βιβλίου της γνωστής γιατρού Ελευθερίας Κρικέλη «Από Αύγουστο… σε Αύγουστο», με σύνθημα μας την αγάπη για τον συνάνθρωπο, χαρίζοντας Ζωή χωρίς κόστος, την Κυριακή στο Μουσείο Μαραθωνίου Δρόμου

ΕΚΔΗΛΩΣΗ 


Ελευθερία Κρικέλη vivlio
Την Κυριακή 19 Νοεμβρίου στον χώρο του Μουσείου του Μαραθωνίου Δρόμου, στο Μαραθώνα.
θα διεξαχθεί συμβολικά, από τον Σύλλογο Αρκάδων Ραφήνας – Νέας Μάκρης – Μαραθώνα, ένας άλλος Μαραθώνιος, ο Μαραθώνιος Ζωής, αλτρουισμού κι αλληλεγγύης.
Ας δώσουμε «το παρών», στην παρουσίαση του βιβλίου της γνωστής γιατρού Ελευθερίας Κρικέλη «Από Αύγουστο… σε Αύγουστο», με σύνθημα μας την αγάπη για τον συνάνθρωπο, χαρίζοντας Ζωή χωρίς κόστος.
Μετά την παρουσίαση θα ακολουθήσει σχετική συζήτηση με ομιλητές τους:
Δημήτριο Μαγγίνα: Πρόεδρο Πανελλήνιου Συλλόγου Μεταμοσχεύσεων Καρδιάς-Πνευμόνων ΣυνεχΊΖΩ
Εμμανουήλ Κατσουρέλη: Σκηνοθέτη-Παραγωγό ραδιοφώνου στο 3ο Πρόγραμμα της ΕΡΤ
Νίκο Κομν. Χατζηγεωργίο: Συγγραφέα, Διευθυντή Εκδόσεων Μίλητος.
Σας περιμένουμε την Κυριακή το πρωί......

Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017

Αγγελική Παναγιωτάτου, η πρώτη Ελληνίδα γιατρός, από την Κεφαλονιά

 Άρθρα - Θέσεις


Η Αγγελική Παναγιωτάτου από την Κεφαλονιά, η πρώτη Ελληνίδα γιατρός και η δεύτερη γυναίκα φοιτήτρια ολόκληρου του Παν. Αθηνών, εισήχθη το 1893 μαζί με την αδελφή της που όμως αρρώστησε και πέθανε νωρίς. Όχι μόνο τελείωσε με Άριστα το πτυχίο της αλλά πήγε και στην Γερμανία να ειδικευτεί στην Μικροβιολογία. Οι καθηγητές της εμπιστεύονται τη θέση της υφηγήτριας στην Ιατρική Σχολή Αθηνών. Όμως στην πρώτη της παράδοση, όπως αναφέρει ο Γρηγ. Ξενόπουλος: “Όταν ανήλθεν επί της έδρας δια να διδάξει, εσείσθη το καταπέτασμα του ναού του Ασκληπιού. Οι φοιτητές μαγκουροφόροι και μουστακαλήδες ωρύοντο από τα θρανία “ΣΤΗΝ ΚΟΥΖΙΝΑ, ΣΤΗΝ ΚΟΥΖΙΝΑ” της εφώναζον και μολονότι είχε δικαίως αναγνωρισθεί η επιστημονική της αξία εκρίθη ως ακατάλληλος και επαύθη.”
Με σημερινούς όρους υπέστη bullying, τι να κάνει μάζεψε τα μπογαλάκια της και έφυγε για την Αίγυπτο, διορίστηκε καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Καΐρου και ασχολήθηκε με την χολέρα, πανώλη, τύφο κλπ. Για το έργο της τιμήθηκε με το παράσημο του Τάγματος του Νείλου. Έγραψε και ποιήματα με το ψευδώνυμο Αγγέλ Ναγιώ και το 1934 ίδρυσε το πρώτο ελληνικό φιλολογικό σαλόνι στην Αλεξάνδρεια, το οποίο λειτούργησε μέχρι το θάνατό της το 1954. Στην έπαυλη της μετά θάνατον στεγάστηκε το Κέντρο Ελληνικών Σπουδών.

Έξι χρόνια νωρίτερα, το 1887, η Ελένη Παντελίδου βιάστηκε να αυτοκτονήσει γιατί δεν έγινε δεκτή ως γυναίκα στην Ιατρική Σχολή, αφήνοντας ένα σημείωμα : “Ο θάνατός μου, ας ακουστεί ως κραυγή σε κείνους οίτινες θεωρούν τη γυναίκα ως δούλη».

________________

Σάββατο, 11 Νοεμβρίου 2017

ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΚΡΟΤΟΥΣ ΚΑΙ ΣΙΩΠΕΣ

Για την χρήση της κάνναβης για ιατρικούς σκοπούς


γράφει ο Νίκος Λάιος*

ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΚΡΟΤΟΥΣ ΚΑΙ ΣΙΩΠΕΣ
(Συνεργασία του Νόστιμον Ήμαρ με το Σωματείο των Εργαζομένων στα Κέντρα Πρόληψης)

Κάθε ψυχοδραστική ουσία διαθέτει και φαρμακολογικές ιδιότητες. Αυτό είναι γνωστό βιωματικά στα χιλιάδες χρόνια διαμόρφωσης της ιστορίας της χρήσης, λ.χ., του οπίου, της ντατούρας, της κάνναβης, αργότερα της μορφίνης κ.λ.π. Η αναφορά της ελληνικής γλώσσας σε «φάρμακο» και «φαρμάκι» είναι ενδεικτική αυτής της ιστορικής εμπειρίας γύρω από τη χρήση ουσιών.
Αρκεί η διαπίστωση αυτή, ως βάση ανοίγματος ουσιαστικού διαλόγου, με αφορμή ένα νομοσχέδιο, που θέλει να προωθήσει η κυβέρνηση για την παραγωγή και χρήση κάνναβης για ιατρικούς σκοπούς; Και απαντά στο ερώτημα, για ποιον λόγο να επιτραπεί κάτι που ήδη επιτρέπεται και δίχως να έχουν μεσολαβήσει, στο μεταξύ, ικανά νέα επιστημονικά τεκμήρια;
Μάλλον όχι. Και αυτό φαίνεται χαρακτηριστικά στο γεγονός ότι μια ανεπαρκής συζήτηση γύρω από την παραγωγή και χρήση κάνναβης για ιατρικούς σκοπούς, που ήδη επιτρέπεται στην Ελλάδα, πυροδοτεί μιαν άσχετη με το ζητούμενο «αιτηματολογία», για πλήρεις απαγορεύσεις και απελευθερώσεις.

Χρήσεις και χρήσεις
Αυτό που χαρακτηρίζει τη χρήση ουσιών στους προνεωτερικούς ή «παραδοσιακούς» πολιτισμούς είναι ένας συνδυασμός απαγορεύσεων και επιτρεπτικότητας. Τα δύο πάνε μαζί, άρα όχι σε μια δϋιστική λογική «ή επιτρέπεται, ή απαγορεύεται». Αυτό είναι συμβατό με μια ευρύτερη αντίληψη ρύθμισης των σχέσεων μεταξύ προσωπικού και συλλογικού – δίχως να σημαίνει ότι δεν υπήρχαν και «συμπαγείς» απαγορεύσεις, όπως αυτή της αιμομιξίας. Ας σημειωθεί ότι οι πολιτισμοί αυτοί δεν είναι κάτι περασμένο και μακρινό. Δεν παύουν να συνυπάρχουν με τους νεωτερικούς, μέσα στην ίδια κοινωνία: καταπιέζονται και χειραγωγούνται από το κυρίαρχο μοντέλο (λ.χ. με το να εκκενώνονται από το περιεχόμενό τους και να γίνονται αντικείμενα κέρδους), αλλά και αντιστέκονται σε αυτό, ιδιαίτερα σε επίπεδο αξιών και κοσμοθεωριών. Η σύγχρονη μετατροπή των παραδοσιακών χορών σε θέαμα, αλλά και ο μεσοπολεμικός τεκές είναι παραδείγματα χαρακτηριστικά της τέτοιας συνύπαρξης και υπαινικτικής διαπάλης.
Στην ολιστική και πιο ανθρώπινη αυτή οπτική, η κάνναβη είχε μια χρήση τελετουργική (λ.χ. από τους γηραιούς της κοινότητας σε μια δημόσια γιορτή, γνωστή σε όλη την κοινότητα) και μια χρήση θεραπευτική. Αυτό δεν σημαίνει ότι στους προνεωτερικούς πολιτισμούς «όλα ήταν μια χαρά». Σημαίνει, όμως, ότι οι πολιτισμοί αυτοί (ως επί το πλείστον ταξικοί, με ποικίλες ανισότητες, μορφές βίας και ελέγχου κ.λπ.) αντιλαμβάνονταν τον άνθρωπο, την κοινωνία και τη φύση ως αδιάσπαστα μέρη συνόλου, που συμβάλλουν από κοινού στην ενιαία εσωτερική ρύθμιση.
Στους νεωτερικούς πολιτισμούς, αντιθέτως, το σύνολο διασπάται, γίνεται ένα απλό άθροισμα των επιμέρους, που αποξενώνονται μεταξύ τους και μετατρέπονται σε σκέτα αντικείμενα κατανάλωσης, κέρδους, κυριαρχίας. Το «άτομο», ειδικά στη μετανεωτερική εκδοχή του, υποτίθεται πως έχει την απόλυτη εξουσία πάνω στον εαυτό του, στους άλλους και στην όποια φύση. Η απαγόρευση και η επιτρεπτικότητα γίνονται δύο αμετάκλητα αντιμέτωπες καταστάσεις: υπάρχουν μονάχα σε δίπολο, με μοναδικό κριτή τους, υποτίθεται, το «άτομο». Η χρήση ουσιών παίρνει χαρακτήρα ατομικό. Άξονάς της γίνεται το ατομικό όφελος, έτσι που η κάνναβη «κάνει καλό» ή «κάνει κακό», αναλόγως τι συμφέρει καθέναν και καθεμιά.
Εδώ η κοινωνία, ως καθημερινή εμπειρία σύνδεσης του προσωπικού με το κοινωνικό, δεν υφίσταται ή υφίσταται περιθωριακά, σε θραύσματα, σε αραιές αποσπασματικές «δόσεις». Ή, πάλι, υποκαθίσταται από «το κράτος», ή από τις διάσπαρτες ομάδες συμφερόντων σε μια «κοινωνία των πολιτών» αχανούς εσωτερικής διαφοροποίησης. Ανακαλούμε την ύπαρξη της τέτοιας κοινωνίας μονάχα έτσι και μονάχα ως πρόφαση νομιμοποίησης (ή απειλής περιστολής) αυτού που καθένας και καθεμιά δέχεται ως ίδιον ατομικό όφελος. Σε τέτοια περιβάλλοντα, η χρήση ψυχοδραστικών ουσιών για μη ιατρικούς σκοπούς έρχεται ως μέσο ανακούφισης του ατόμου από την ίδια την κερματισμένη ατομικότητά του. Ως μέσο μιας απολαυστικής, βραχείας φυγής αυτού του τραγικά μοναχικού και αδύναμου θεού, από την αγωνία της απώλειας νοήματος ζωής, που τον σπαράζει στην αλλοτρίωσή του.
Από τη μια, λοιπόν, δεν μπορούμε να μιλάμε για χρήση ουσιών δίχως μελέτη του κοινωνικού/πολιτισμικού πλαισίου της χρήσης και του τρόπου ύπαρξης του ανθρώπου μέσα σε αυτό.
Από την άλλη, δεν δικαιολογούμαστε να μπλέκουμε την παραγωγή και χρήση της κάνναβης για ιατρικούς σκοπούς, με κάποια επιλεγόμενη «απελευθέρωση» της χρήσης, βασισμένοι σε στρεβλές κατανοήσεις της χρήσης ιστορικά και παγκοσμίως. Μα και στη συγχρονία, με αναφορά λ.χ. στα μακρινά μοντέλα της Ολλανδίας ή της πολιτείας του Κολοράντο, όπου, άλλωστε, σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες, τα πράγματα δεν κύλησαν ακριβώς όπως το ερμηνεύουν όσοι/ες τις… επικαλούνται ως επιχείρημα υποστηρικτικό κάποιας «απελευθέρωσης».
Τι είπαν οι εμπειρογνώμονες στην πολιτική ηγεσία
Μέχρι στιγμής, στη φάση που διανύουμε, φάση προπαρασκευαστική για τη μετέπειτα συζήτηση και ίσως ψήφιση ενός νομοσχεδίου για την παραγωγή και χρήση ιατρικής κάνναβης, τέτοιες οπτικές γενικά απουσιάζουν.
Στο κενό αυτό ξεσπά σιγά-σιγά μια απλοϊκή πολεμική: «είναι όλεθρος, απαγορέψτε την» και «είναι φυτό-θαύμα, επιτρέψτε την». Το μόνο που δεν συζητιέται (και συσκοτίζεται;) και από τις δύο άκρες του διπόλου «απαγόρευση-επιτρεπτικότητα», είναι το περιεχόμενο του πορίσματος της ομάδας εμπειρογνωμόνων, που γνωμοδότησε στον υπουργό Υγείας επί του ζητήματος, τον Φεβρουάριο του 2017.
Μιας και δεν έχουμε ακόμη στα χέρια μας το σχετικό σχέδιο νόμου, ας δούμε κάποια βασικά σημεία αυτού του ενδιαφέροντος πορίσματος και τα ερωτήματα που νομιμοποιημένα προκύπτουν.
Στη σελίδα 9 αναφέρεται ότι: «[…] είναι αποδεκτές οι φαρμακολογικές ιδιότητες και οι υπό διερεύνηση επακόλουθες θεραπευτικές ενδείξεις της κάνναβης κατόπιν εγκριτικών διαδικασιών[…]». Γίνεται, δηλαδή, παραδοχή του αυτονόητου ότι η κάνναβη έχει φαρμακολογικές ιδιότητες, με την επισήμανση ότι οι θεραπευτικές ενδείξεις δεν είναι ακόμη τελεσίδικες. Σημειωτέον, πάντως, ότι στο τελευταίο έχει συμβάλει η συμπαγής «απαγορευτικότητα» γύρω από την κάνναβη, που καθυστέρησε τη διαθεσιμότητά της σε πλαίσια εργαστηριακά/ερευνητικά.
Παρακάτω, στη σελίδα 10: «Το ισχύον νομοθετικό καθεστώς επιτρέπει και ρυθμίζει ειδικά τόσο την παραγωγή όσο και τη διάθεση κάνναβης για ιατρικούς σκοπούς, προβλέποντας για τη διαδικασία αυτή κρατικό μονοπώλιο». Δηλαδή, υπάρχει υπόδειξη ότι η παραγωγή και διάθεση κάνναβης για ιατρικούς σκοπούς ήδη επιτρέπεται νομικά/θεσμικά, στο πλαίσιο κρατικού μονοπωλίου.
Στην ίδια σελίδα: «Πιθανή παρέμβαση στον ν. 4139/2013 θα ήταν επομένως σκόπιμη, μόνο στην περίπτωση που αποφασιζόταν το άνοιγμα της παραγωγής ή και της διάθεσης της κάνναβης και σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα πέραν του κρατικού μονοπωλίου, για ιατρικούς σκοπούς. Στην περίπτωση αυτή, θα αρκούσε κοινή υπουργική απόφαση […]». Δηλαδή, επισημαίνεται ότι κάποια παρέμβαση στον «Νόμο Περί Εξαρτησιογόνων Ουσιών» θα χρειαστεί μονάχα αν υπάρχει πολιτικό σχέδιο για εμπλοκή ιδιωτών στις διαδικασίες παραγωγής και διάθεσης της κάνναβης για ιατρική χρήση.
Ας σημειωθεί ότι τον Ιούνιο του 2017, περίπου 4 μήνες μετά την έκδοση του πορίσματος, εκδόθηκε κοινή υπουργική απόφαση των υπουργών Υγείας και Δικαιοσύνης, με την οποία διευκολύνεται και πρακτικά η προμήθεια και κυκλοφορία φαρμακευτικών σκευασμάτων κάνναβης από το εξωτερικό, μέσω του Ε.Ο.Φ.
Συμπέρασμα: Είναι ακόμη σχετικά νωρίς, αλλά στη βάση του πορίσματος των εμπειρογνωμόνων, το πραγματικό ζητούμενο γύρω από το αναμενόμενο νομοσχέδιο δεν έγκειται στο αν θα επιτραπεί η… ήδη επιτρεπόμενη παραγωγή και χρήση για ιατρικούς σκοπούς – παρότι οι μελέτες δεν έχουν δώσει οριστικές θεραπευτικές ενδείξεις.
Το ζητούμενο έγκειται σε έναν επανακαθορισμό κανονιστικού πλαισίου αυτής της παραγωγής και χρήσης, με επίκεντρο ή ορίζοντα το «σπάσιμο» του κρατικού μονοπωλίου και με κίνδυνο να καταστούν πεδίο κερδοφορίας ιδιωτικών εταιρειών, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την υγεία και τους γενικούς όρους ζωής στη σημερινή κατάσταση της χώρας.
Γύρω από αυτό είναι που αυτή τη στιγμή χρειάζεται να προβληματιστούμε, έξω απ’ τον αχό του διπόλου «απαγόρευση-επιτρεπτικότητα», μέχρι το νομοσχέδιο να κατατεθεί. Τα υπόλοιπα στην ώρα τους.
Πέραν του διπόλου «απαγόρευση-επιτρεπτικότητα»: άνθρωπος σε κοινωνία
Θα προσπαθήσουμε να συνεχίσουμε τον διάλογο γύρω από το ζήτημα, πάντοτε «ανάμεσα σε κρότους και σιωπές», μέσα από το ομώνυμο αφιέρωμα του Σωματείου μας στο φιλόξενο Νόστιμον Ήμαρ.
Στο αναμεταξύ και επί του παρόντος, ας κρατήσουμε το στοιχείο ότι οι κοινωνικοπολιτισμικές συνθήκες παίζουν καίριο ρόλο στην κατανόηση της παραγωγής και χρήσης ουσιών, συμπεριλαμβανομένων των φαρμάκων από παράγωγα κάνναβης. Προς επίρρωση, ας μην ξεχνάμε ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) προειδοποιεί για υποχρησιμοποίηση αλλά και κατάχρηση των φαρμακευτικών και, γενικότερα, των ιατρικών πόρων. Τα φάρμακα από παράγωγα κάνναβης δεν εξαιρούνται.
Φτάνοντας, εξάλλου, στην πραγματικότητα της «κατάχρησης», που υπενθυμίζει ο ΠΟΥ, το ζήτημα φεύγει από τα ιατρικά υπο-πλαίσια και φανερώνει ξανά την καθολική διάστασή του, τού κοινωνικού φαινομένου. Θυμίζοντάς μας ότι οι παράμετροι είναι εξαιρετικά πολλές για να αναπαριστάται η κάνναβη, με την κάθε άσχετη ευκαιρία, ως «ακίνδυνη» μέχρι «θεϊκή», ιδιαίτερα στις συνθήκες μιας χώρας και μιας κοινωνίας υπό ρευστοποίηση.
Τέτοια μυθοποίηση της κάνναβης -μάλιστα από ανθρώπους που υποτίθεται πως θέλουν να απομυθοποιούν από ριζοσπαστική πλευρά- δεν προκαλούν ρωγμές στην κατεστημένη τάξη πραγμάτων. Αντίθετα, την αναπαράγουν μυστικοποιώντας ουσίες και, έτσι, ενισχύοντας την αλλοτριωμένη, τεχνητά διαμεσολαβούμενη σχέση του ανθρώπου με τον εαυτό του, τους άλλους, τη φύση και τα προϊόντα της.
Με τον τρόπο αυτό, άλλωστε, αποδυναμώνουν και τους όρους σοβαρού διαλόγου γύρω από την παραγωγή και χρήση κάνναβης για ιατρικούς σκοπούς, καθώς συμβάλλουν στη δημιουργία κλίματος ηθικού πανικού, από τη «δική τους» άκρη του διπόλου. Έτσι, δεν βοηθούν όσους ανθρώπους μπορεί να βοηθηθούν -κυρίως να ανακουφιστούν, άλλωστε, παρά να θεραπευτούν- με φάρμακα κάνναβης ασφαλή, αποτελεσματικά και φτηνά.

* Κοινωνικός ανθρωπολόγος, εργαζόμενος στο Κέντρο Πρόληψης των Εξαρτήσεων Π.Ε. Φωκίδας

http://www.nostimonimar.gr/paragogi-ke-chrisi-kannavis-gia-iatrikous-skopous-epitrepontas-to-epitrepomeno/